Najlepsze na prezent – powieść

Koniec roku zbliża się z każdą przeczytaną stroną. Z kilku lektur wystają jeszcze zakładki i kilka spoczywa w czytniku w folderze „Teraz czytane”, ale czas już na podsumowanie tego roku. Przeglądając listę tegorocznych lektur, pomny krzywdzącego charakteru takich uogólnień, proponuję po pięć najlepszych lektur w trzech szeroko rozumianych kategoriach. Kolejność nieprzypadkowa.

Busola, M. Énard, Wydawnictwo Literackie

Powieść totalna. Jedna noc wspomnień i marzeń o tej jednej, jedynej kobiecie, skąpanych w sztuce i muzyce orientu. Masa detali, nazwisk i utworów powoduje, że prawie słyszymy tę muzykę, stanowiącą ilustrację starej prawdy, że nic nie niszczy człowiekatak, jak miłość po którą nie odważył się sięgnąć.

Pragnienie, R. Flanagan, Wydawnictwo Literackie

W losach małej aborygenki skupia się prawda o próżności białego człowieka i hańbie jego rzekomej misji cywilizowania „dzikusów”. Ta właśnie próżność, wzmocniona zaślepieniem i chorą ambicją składają się wspaniałą opowieść o małości człowieka, jakże odmiennej od jego wyobrażenia o sobie samym.

Długi marsz w połowie meczu, B. Fountain, Wydawnictwo Czarne

8 żołnierzy, 1 bitwa i 1 mecz – tyle wystarczy, by dostać opowieść nie tylko o tych ludziach i ich tajemnicy, ale przede wszystkim o dzisiejszej Ameryce. Wędrujemy z nimi i ich opowieściami przez stadion, poznając całą galerię typów osobowości i mechanizmów działania skupiających jak w soczewce wszystko to, co także dla nas w Europie składa się na obraz Ameryki.

Diavolina, G. Spiró, Wydawnictwo Czytelnik

Wybitna jednostka – Maksym Gorki – w złudnej walce z totalitaryzmem. Historia opowiedziana oczami wiernej pielęgniarki i powierniczki Gorkiego, dzięki czemu widzimy od początku beznadzieję prób oswojenia totalitaryzmu i odnalezienia w nim swojego niezależnego miejsca. Mechanizm ucisku powoli wchłania jednostkę i nieuchronnie czyni z niej wygodną marionetkę.

Mehmed Zdobywca, N. Gürsel, Wydawnictwo Literackie

Sułtan Mehmed II Zdobywca i Konstantynopol – dwóch równorzędnych bohaterów opowieści o obsesji zdobycia miasta i spełnieniu tego marzenia. W tle dzisiejsza Turcja wstrząsana zamachami stanu. Jak rzadko kiedy pasuje tu określenie „bizantyjski styl”, bowiem dzięki niemu ważne jest nie tylko to, o czym się opowiada, lecz przede wszystkim to, jak to się robi.

Piotr, @P_e_t_ar

5 (100%) 1 vote